شیطان اندازه یک حبه قند است ...

گاهی می افتد توی فنجان دل ما !

حل می شود آرام آرام ... بی آنکه اصلا ما بفهمیم

 و

روحمان سر میکشد آن را ...!

آن چای شیرین را ... شیطان زهرآگین دیرین را !!!

آنوقت او خون می شود در خانه تن ...

می چرخد و می گردد و می ماند آنجا ... 

او می شود  "