دوستم خدا
و کسی می گوید:
سر خود بالا کن
به بُلَندا بنگر
به بلندای عظیم
به افق های پر از نور امید
و خودت خواهی دید
و خودت خواهی یافت
خانه ی دوست کجاست.
خانه ی دوست در آن عرش خداست
خانه ی دوست در آن قلبِ پر از نور خداست
و فقط دوست،خداست...
+ نوشته شده در سهشنبه 16 اسفند 1390 ساعت 00:04 توسط زهره
|
ارسال نظر(0)